اکنون

عماد افروغ: این نگران‌کننده است که شاهد استفاده از زر و زور و تزویر باشیم؛ یعنی صاحب قدرت، صاحب زر و صاحب تزویر هم باشد؛ یعنی غیریت‌سازان با اتکا به قدرت و ثروت دولتی تلاش کنند مجلس آینده را از آن خود کنند و این جریان، مقدمه‌ای شود برای کارها و تصاحب‌های بعدی. صاحبان زر و زرو و تزویر امروز کشور، جریانی است که می‌خواهد کل سرنوشت کشور را به سمت و سوی خاص هدایت کند. این سمت و سو هیچ نشانی از روشنایی ندارد.

+ متن کامل خبر

به شکرانه حضور میلیونی مردم در روز 22 بهمن ماه خوب است که مسئولین محترم نظام جلوه‌ای دیگر از اقتدار نظام را به رخ دنیا بکشند و آن اجازه حضور اقلیت معترض برای راهپیمایی است که طالب آن در 25 بهمن هستند. 

چقدر خوب بود که نظام سیاسی کشور به جای قطع ایمیل‌ها و مخالفت با راهپیمایی معترضان، این هفته را به صحنه‌ای از نمایش اقتدار و عدالت‌ورزی در دو وجه آن مبدل می‌نمود. یعنی در کنار کثرت حامیان، قلت مخالفان را هم به رخ همگان می‌کشید و هم التزام عملی خود به عدالت‌ورزی در حق حامیان و معترضان را نشان می‌داد.

وقتی که از رسانه‌ی ملی تصاویری از راهپیمایی معترضان آمریکایی و گاه حتی اقلیت مسلمانان  آمریکایی را در کنار کاخ سفید می‌بینم که چگونه تحت حمایت پلیس علیه برخی سیاست‌های دولتشان شعار می‌دهند، به آن اقتداری که کاخ سفید در پس این ژشت حقوق بشری از خود به نمایش می‌گذارد غبطه می‌خورم. گرچه آن اقتدار پوشالی و شیطانی است اما کاش نظام مقدس جمهوری اسلامی که  خود را متکی به قدرت لایزال الهی می‌داند و پشتیبانی اکثریت ملت را با خود دارد از شعار جمعیتی محدود در خیابان نترسد و نگران نشود از چهارتا شعاری که علیه سیاست‌ها یا احدی از مسئولین داده شود. 

عدالت نظام و وجود آزادی‌های مدنی در کشور وقتی است که اقلیت‌های سیاسی هم بتوانند آزادانه و در حدود قانون فعالیت کنند. نواختن دوستان و حامیان را هر حکومتی ولو بدوی و ابتدایی به حکم غریزه یاد دارد و به لوازم آن پایبند است، آنچه ارزش دارد و احترام‌برانگیز است عمل حکومتی است که در آن با مخالفان و منتقدان و معترضان سیاسی نیز به عدالت برخورد شود.

میلیون ها ایرانی از اینکه نسبت به رعایت حقوق شان بی اعتنایی شده و بدون هیچ نوع اطلاع رسانی، امکان دسترسی شان به پست های الکترونیکی جیمیل و یاهو مسدود شده، ناراحت هستند.

من ضمن غمخواری با این شهروندان که لاجرم باید شهروند درجه دو باشد، می خواهم با یادآوری چند نکته، تسکین خاطرشان را فراهم آورم؛ و آن ها را متوجه کنم که جای شکوه و گلایه نیست که هر چه از دولت قدرقدرتمان رسد باید گفت نیکوست:

2)  الان فقط نمی توانید نامه بفرستید و نامه های دوستان و آشنایان و همکارانتان را مشاهده کنید و حال آنکه دولت مقتدر ما می توانست برای ایجاد امنیت و پیشگیری از اعمال مجرمانه، تلفن و برق را هم قطع کند و آن وقت شما حتی نمی توانستید کامپیوترتان را روشن و وصل به اینترنت شوید. پس می بینید که شرایط بدتری هم می توانست در انتظارتان باشد.

3) درست است که بی هیچ اطلاعی چند سرویس اینترنتی قطع شده است اما یادتان باشد که دولت بیش از این ها گردن ملت حق دارد.  می دانید که آقایان در دولت با چه مشقتی این پول یارانه ها را هر ماه را از جیب مبارکشان خارج و به حسابتان واریز می کنند. حالا به پاس این الطاف جاریه،  یک ماه ایمیل نداشته باشید. به جایی برنمی خورد.

4) ایمیل تان تان قطع شده است؟ خب بله روزهایتان به سختی می گذرد اما  نمی دانید همین الان مشمول چه تفضلاتی شده اید. تصورش را بکنید اگر از داخل یکی از ایمیل هایتان جرج سورس با یک کیف دلار بیرون می آمد آنوقت نمی دانید از دست این کیهان و نشریات زنجیره ای چه روزگاری داشتید. پس برای عمر بازیافته تان نماز شکر به جای آورید.

5) به آینده بیاندیشید، به اینترنت ملی، به اینترنت حلال به روزی که جریان اینترنت را از بلاد کفر یکسره قطع کنند و شبکه اینترانت ملی را یکسره در اختیار عزیزانی قرار دهند که نظارت استصوابی دارند آنقدر که می توانند از جانب شما به ایمیل های ناخواسته جواب دهند.

خب حالا فکر نمی کنید که یک تشکر و قدردانی ویژه نسبت به کسانی که شما را از دست صندوق های پستی تان نجات دادند بدهکارید ؟ *

-------------

* شرح یادداشت را  در کتاب تنبیه الامه و تنزیه الملله بخوانید.

+ خبرگزاری مهر: مسئولان مربوطه در این زمینه پاسخ روشنی ارائه نمی دهند

از دیروز و در طلیعه راهپیمایی  مردمی 22 بهمن، بسیاری از صندوق های پست الکترونیکی ملت که غالبا در جیمیل و یاهو تعریف می شود  به دلایل نامعلوم مسدود شده است و امکان ارسال و دریافت ایمیل از طریق این سرویس ها ممکن نیست.

البته شاید هیچ ارتباطی بین روزجهانی 22 بهمن و قطعی اتصال به پست های الکترونیکی وجود نداشته باشد و این تقارن بیشتر حسب یک اتفاق نادرالوقوع در حوزه آی تی و زیرساخت های اینترنتی کشور باشد. شاید هم این مساله به خاطر برخورد لنگر ناوهای آمریکایی مستقر در خلیج فارس به کابل های یاهو و جمیل در بستر آب های زیرزمینی باشد.

این احتمال هم وجود دارد که مساله داخلی است و به خاطر کابل برگردان در سیستم های مخابراتی است که خواسته اند در ایام تعطیل خدمت مضاعفی به ملت عرضه کنند با این حال خوب بود که مسئولین خدوم در بخش های مربوطه که اشراف کاملی به فعل و انفعالات ارضی و سماوی هم دارند، ملت را نسبت به خدماتشان محرم می دانستند و  اطلاع رسانی می کردند و توضیح می دادند که این قطعی صندوق های پستی برای خدمت مضاعف است و از این زمان تا آن زمان طول خواهد کشید.

به رغم این خوش بینی احساس می کنم یک توطئه ای در کار است که در طلیعه یوم الله 22 بهمن و هفته وحدت برخی می خواهند کام ملت را ترش کنند و روابطشان را شکرآب سازند و خدمات دولت را در عرضه اینترنت حلال و توسعه روزافزون خدمات فیلترینگ زیر سوال ببرند.

 گفت وگوی انتقادی درباره  مجازات مرگ به دلیل عدم پذیرش اسلام از سوی اهل کتاب 

از اروپا و آمریکا پناهنده می پذیریم؛

با بهترین امکانات

 سرویس ایاب و ذهاب

صبحانه نهار شام

****

این همه در خیابان های اروپا و آمریکا راهپیمایی کردند و جنبش راه انداختند و علیه دولت های سرمایه داری راه پیمایی کردند فحش دادند و شکلک در آوردند اما یک نفر از آن 99 درصد ضدوال استریتی پیدا نشد که به کشور انقلابی ما پناهنده شود تا او را با افتخار زیر بال و پر دولت خود بگیریم  و روزنامه ای و  شبکه ای  در اختیارش بگذاریم تا هم از منت فرانسه ولندن و واشنگتن خارج شویم و هم بتوانیم علیه غرب و آمریکا از زبان خودشان اعتراف بگیریم تا یک مقداری دلمان خنک شود.

با خودم گفتم شاید آن بندگان خدا خبر ندارند که ما چقدر اینجا ضد غرب و ضد سرمایه داری هستیم. لذا این اطلاعیه را دادم تا شهروندان معترض اروپا و آمریکایی بدانند که کشوری در دنیا هست که در مواقع اضطرار می تواند به آن ها پناه دهد. لذا به  این برادران و خواهران  اعلام می شود که هر وقت آنجا امکان راهپیمایی و اعتراض و  جنبش  نداشتید، تشریف بیاورید اینجا تا به اتفاق هم  علیه استعمارگران قدیم و امپریالیست های جدید و حامیان سرمایه داری شعار بدهیم. مطمئن باشید که ما زیر همه بیانیه هایتان را امضا خواهیم کرد.

مقام معظم رهبری در خطبه های نماز جمعه این هفته تهران به طور مبسوط به تحلیل مسائل مختلف داخلی و خارجی و به خصوص به انقلاب ها و جنبش ها در کشورهای عربی و منطقه خاورمیانه پرداختند و مواضع خود بازگفتند؛ اما در یک مورد سکوت معناداری داشتند و موضعی به نفی و اثبات در قبال آن اعلام نکردند. آن مساله وضعیت بحرانی سوریه بود.

بر خلاف مواضع روشنی که ایشان در ماه های گذشته در حمایت از دولت بشار اسد  داشتند (+ مثلا در سخنرانی عید مبعث به تاریخ 9/4/90 )  آخرین گفتار ایشان به ویژه متن خطبه ی عربی که خطاب به ملت های عرب منطقه است، فاقد موضع گیری در مقابل وضعیت سوریه است.

در یک مرور اجمالی مشاهده می کنیم که آیت الله خامنه ای در این خطبه ها، 24 بار به نام کشور مصر، 15 بار به نام کشور تونس، 11 بار به نام کشور بحرین و 4 بار به نام یمن اشاره می کند اما تنها یک بار نام «سوریه» را به کار می برد که آن هم در دل یک اشاره تاریخی است. 

معنای سکوت رهبری در مورد سوریه چه می تواند باشد؟ آیا این عدم موضع گیری، نشانه ی تغییر در نگاه به سوریه است؟ آیا این سکوت، علامت راه یافتن تردیدهایی نسبت به توانایی های دولت بشاراسد در کنترل اعتراض های مخالفان است؟ آیا این سکوت پیامد اتفاقات جدید در سوریه و رفتن به سمت کسب آمادگی برای استقبال از تحولات آینده در این کشور است؟ تحولاتی که به احتمال زیاد چندان به سود  حکومت بشار اسد نخواهد بود.

حسب شواهد به نظر می آید که نظام سیاسی کشور در بالاترین سطح تصمیم گیری در  مسیر انصراف از دولت بشار اسد و کسب آمادگی برای مواجهه با تحولات آتی در کشور سوریه قرار گرفته و تصریح  رهبری بر حقانیت دولت اسد در ماه های قبل و سکوت معنادار  ایشان در مورد تحولات این کشور در ایام اخیر می تواند شاهدی بر تغییر نگاه نظام به  تحولات سوریه باشد.

فراموش نمی کنیم که ایران در ماه های آخر حکومت حسنی مبارک رئیس مجلسش جناب دکتر لاریجانی را به دیدار  کسی فرستاد که طاغوت و فرعون مصر نامیده می شد و محمود احمدی نژاد در دوره حکومت همین طاغوت در جمع خبرنگاران در ابوظبی گفته بود «به صراحت اعلام می‌کنم اگر دولت مصر اظهار آمادگی کند تا پایان وقت اداری امروز سفارت ایران را در مصر برپا خواهیم کرد. + متن خبر  »

امیدوارم در ارزیابی سکوت رهبری اشتباه نکرده باشم و دولت ایران سریعا از نظام موروثی بشار اسد فاصله بگیرد و نفوذش در سوریه را در جهت برپایی یک نظام مردمی به کار گیرد.